We worden geboren met niets. En niets in onze maatschappij staat gelijk met minderwaardig, want niets is niets en dan ben je ook niets.
Dus opvoeden dan maar om iets te worden, maar wat wordt je dan echt?
De norm van iets is zo veeleisend en zo ver weg van onze essentie dat we er stilaan gek van worden.
Elke opvoeding, training, scholing, religie,… welke vorming dan ook is een conditionering. Door conditionering kunnen we o.a. aarden in eender welke situatie en overleven we eender wat, dus da’s wel nuttig en handig.
Maar dat nuttige en handige voordeel is ook ons grootste nadeel want we zijn niet bewust zijn van conditioneringen. Dat wordt niet aangeleerd, uitgelegd, geconditioneerd.
Disregulatie is zo een conditionering. Het is een situatie waarin we opgaan in onze emoties, gedachten, vaak met het gevoel dat we iets moeten doen om ons te bewijzen, om iets te zijn, om gezien te worden, om iets te betekenen.
Want we moeten iets zijn, dat hebben we zo geleerd.
In momenten van ‘niets of puurheid’. (a.k.a. de conditionering verveling) kan dat aardig vervelend worden voor sommige. Vernieling is dan 1 van de uitlaatkleppen.
Het Vinne Zoutleeuw krijgt zo ook met die vernielingen te maken.
Vorig weekend zijn de luikjes van spottershut vernield, voor de fun, zomaar.
De week voordien vond iemand het nodig om een Canadese gans als ‘target practice’ te gebruiken met ‘zijne pijl en boog’. Gewoon om te bewijzen dat hij goed kan schieten en dat hij toch iets is…. want dat hoort zo.
De natuur gaat gelukkig gewoon zijn gang en is niet bewust van de helaasheid der mensheid, gelukkig maar anders werden we vandaag allemaal verdreven. Zo leken de kikkers blijkbaar dankbaar te zijn voor de de nieuwe ‘Springplank” in het water. En de Canadese gans …zij foerageerde voort tot het eind harer dagen…
