Ook al kom je elke week in Het Vinne en ken je alle paadjes blindelings, toch moet je altijd klaar staan om het onverwachte, iets nieuws te ontdekken.
Ook zo vorige week. Ik loop net de hoek om van het bos aan de noordelijke hut en mijn oog valt direct op iets verderop in het gras, het toen reeds dorre gras. Ik herkende niet meeteen wat het tafereel was.
Instinctief haal ik de camera van de schouder en leg aan. Het blijkt een eekhoorntje te zijn.
Maar wat heeft dat tussen de pootjes… wat is dat?
Het moment duurt zoals gewoonlijk niet lang, dus veel tijd om na te denken heb je al niet, gewoon doen dus.
Bij nazicht van de foto’s kon is tussen de pootjes een jong detecteren. Op de foto’s bleek het er niet echt gezond uit te zien, of dat dacht ik op dat moment…
Maar ik kende het tafereel natuurlijk niet en had ook nog nooit een eekhoorn jong gezien, dus weet ik veel…
Eenmaal thuisgekomen dan maar de hulp ingeroepen van AI.
Wat blijkt nu, dat ik een tafereel filmde van de verhuis van een eekhoorn familie.
Dat gebeurt blijkbaar regelmatig dat een oud nest verlaten wordt. De redenen zijn divers van parasieten, te warm, … welke reden dan ook.
Mama eekhoorn moet dus de kroost verhuizen naar een nieuw nest. Maar dit jong was nog vrij jong. Op de foto’s kan je zien dat het nog vrij kaal is.
Het jong moet dus gedragen worden naar het nieuwe nest. En hoe draagt een eekhoorn het jong…. in haar bek en het jong rolt zich instinctief op tot een balletje.
In dit tafereel zet de moeder het jong aan om zich op te rollen, draait het dan rond in haar pootjes tot ze een stevige positie en grip vindt van het opgerolde jong, neemt het dan in haar bek en vlucht, springt ermee weg.
Net dat tafereel speelde zich af in die pakweg 15 seconden op de het pad net voor de noordelijke hut.
Soms moet je gewoon geluk hebben dat je dan net daar bent. De eerste regel is dan ook altijd, gewoon op pad zijn!
