Observaties in Het Vinne
Observaties van vogels en natuurmomenten in Het Vinne doorheen het jaar.
Plane spotten op Brussels Airport Zaventem
Het hoeven niet altijd vogels of het Vinne te zijn… Ik was in de buurt en dacht laat ik maar eens naar de oostparking rijden van het spotterplatform. Gewoon om de omstandigheden eens te bekijken want ik was er nog nooit geweest.
Je bent er niet alleen maar de parking staat niet echt vol. En je kan vanuit de wagen mooi de approaches zien.
Overmorgen is er oostenwind en dan gaan we meer lawaai horen met het opstijgen.
Brussels Airport is geen grote luchthaven
De omwonende zullen er anders over denken, maar Zaventem is geen grote luchthaven, toch niet voor een nationale versie.
De vliegbewegingen zijn beperkt als je vergelijkt met de nationale luchthaven die ons omringen.
Geen A380, die laten Brussel links liggen, of rechts. Tenzij er een divert is dan kan je er wel eens eentje spotten maar da’s nooit aangekondigd.
De Cargo krijgt gelukkig wel een paar ‘heavies’ maar dan sta je op die parking te ver af, zelfs met een 800mm.
bezoek van de cirrus g2 vision
Maar wat zie je dan weer wel op Brussles Airport… de Cirrus G2 Vision
Klein is ook mooi en speciaal. Ik wist niet wat het was, ben in eerste plaats fotograaf en geen spotter.
Blijkbaar is de Cirrus G2 Vision relatief zeldzaam heb ik me laten vertellen. Maar je moet het weten natuurlijk.
Hij is alleszins zeldzamer dan alle ander vliegtuigen op de luchthaven. En zo zie je maar, elke dag brengt wel iets ook al is het niet wat je verwacht.
Het weer speelt een ook een rol
Niks is zo mooi dan een vliegtuig te fotograferen met een spectaculaire achtergrond.
Daar heb je aaartse buien of aprilse grillen voor nodig. Bewolking met een deftig contrast. Da’s altijd mooier dan een eentonige staalblauwe lucht…
En eenmaal als je daar staat als fotograaf, maakt het niet uit of het nu heavies zijn of niet. Spectakel is er altijd en goeie foto’s nemen is ook een vak.
Het wemelt er van de leeuweriken, gelukkig maar.
De Leeuwerik is met uitsterven bedreigd, hoorde ik vorige week.
Daarmee is hij verkozen tot vogel van het jaar, zo krijgt hij wat aandacht.
Vanop de parking hoor je ze continue zingen. Tussen de vliegbewegingen door kan je je bezighouden met ze te zoeken in de lucht. Moeilijker dan je denkt. En dan proberen om ze te filmen… hmmm, niet gelukt vandaag.
Probeer de leeuwerik te volgen als ie opstijgt, en verlies hem niet uit het oog.
Dat wordt een volgend projectje…
Fotograferen op waterniveau in Het Vinne – kikkers door uitzonderlijk hoog water
In april 2024 beleefde ik een bijzonder fotografisch moment in Het Vinne.
Op het eerste gezicht leek het een gewone lenteochtend met kwakende kikkers, maar achteraf bleek dat de omstandigheden allesbehalve normaal waren.
Het water in het Vinne stond namelijk veel hoger dan gebruikelijk.
Pas later hoorde ik van de toezichters dat de pompen, die normaal het overtollige water uit het gebied afvoeren, tijdelijk buiten werking waren. Daardoor bleef het waterpeil ongewoon hoog staan.
Dat had onverwachte gevolgen – en voor een fotograaf zelfs een groot voordeel.
Fotograferen op waterniveau
Bij het brugje aan de noordelijke spottershut, stond het water bijna tot aan de rand.
Je kon er letterlijk je camera op het wateroppervlak leggen.
Vandaag is dat totaal anders. Het water staat er nu bijna een meter lager. Daardoor kijk je automatisch van bovenaf op het water.
Voor fotografie en video is dat een enorm verschil.
Beelden van waterleven werken het sterkst wanneer je op hetzelfde niveau zit als het onderwerp. Van bovenaf krijg je al snel een vogelperspectief, wat vaak minder natuurlijk en minder krachtig oogt.
Die ochtend in april 2024 kon ik dus filmen en fotograferen precies op waterhoogte.
Een tijdelijke sloot tussen het riet
Door het hoge water was er achter de hut een kleine sloot tussen het riet ontstaan.
Daar dreef ook een aantal stukken hout.
Voor de kikkers was dat de perfecte plek.
In het zonnetje zaten ze op het drijvende hout luid te roepen, terwijl hun keelzakken als kleine ballonnen opzwollen bij elke kwaak. De sloot werkte als een soort natuurlijk podium: rustig water, zonlicht en voldoende plek om te zitten.
Het leverde een prachtig schouwspel op.
Een moment dat waarschijnlijk niet meer terugkomt
Vandaag ziet de plek er heel anders uit.
Het water staat weer op het normale niveau en de sloot in het riet is verdwenen. Het drijvende hout ligt er nog maar op het droge en de kikkers hebben andere plekken gekozen.
Dat betekent ook dat dit perspectief niet echt meer mogelijk is. je kan je camera wel laten zakken maar dan worden focus en stabilisatie een probleem.
De beelden uit april 2024 zijn dus het resultaat van een heel specifieke situatie die maar tijdelijk bestond.
Soms zijn het precies dat soort toevallige omstandigheden die een natuurmoment bijzonder maken.
Video: het geluid van de lente
De balts van de fuut in Het Vinne
Tijdens het voorjaar begint bij de futen de baltsperiode. In Het Vinne kan je dat gedrag regelmatig observeren rond de oevers van het meer. En dit jaar vlakbij de kleine spottershut.
Een van de meest spectaculaire momenten is de baltsdans van de fuut. Beide vogels verzamelen waterplanten en zwemmen naar elkaar toe. Plots richten ze zich recht uit het water en beginnen ze met snelle bewegingen over het wateroppervlak te trappelen terwijl ze de planten in hun snavel houden.
Dit ritueel versterkt de band tussen beide vogels en maakt deel uit van de voorbereiding op het broedseizoen. Het is een indrukwekkend schouwspel dat vaak maar enkele seconden duurt, maar telkens opnieuw bijzonder blijft om te zien.
Onderstaande video toont zo’n moment van baltsgedrag bij de fuut in Het Vinne.
Baltsende futen in Het Vinne
Roodborstje en winterkoninkje zingen in Het Vinne
In dezelfde rustige hoek van Het Vinne kreeg ik kort na elkaar twee kleine zangvogels voor de camera: een roodborstje en een winterkoninkje. Beide vogels zaten rustig te zingen en lieten zich opvallend goed van dichtbij filmen.
Bij roodborstjes is dat niet zo uitzonderlijk. Ze staan bekend om hun nieuwsgierigheid en laten mensen vaak relatief dichtbij komen. Bij winterkoninkjes is dat meestal anders. Die blijven doorgaans goed verborgen tussen struiken en takken.
Een zingend roodborstje in Het Vinne
Een roodborstje dat rustig zat te zingen in een stille hoek van Het Vinne. Deze soort staat bekend om zijn nieuwsgierigheid en laat fotografen of videografen vaak relatief dichtbij komen.
Een winterkoninkje van dichtbij in Het Vinne
Op vrijwel dezelfde plek zat een winterkoninkje luid te zingen. Hoewel hun zang verrassend krachtig is voor zo’n kleine vogel, blijven winterkoninkjes meestal goed verborgen. Dat dit exemplaar zich zo rustig liet filmen van dichtbij is eerder uitzonderlijk.
Twee kleine zangers in dezelfde hoek van Het Vinne
Wat beide ontmoetingen gemeen hadden, was de rust. Geen spectaculaire actie, maar gewoon twee kleine vogels die hun territorium bezingen.
Het zijn precies dat soort momenten die Het Vinne zo bijzonder maken: zelfs in dezelfde kleine hoek van het gebied kan je op korte tijd verschillende soorten tegenkomen, elk met hun eigen karakter en zang.
De Kraanvogel-paradox: Hoe 4 uur wachten eindigde in 30 seconden loslaten
Hoe manifesteer je in 30 seconden?
Wat zullen we nu krijgen vraag je je af. Wat heeft dat nu met natuurfotografie te maken?
Manifesteren werkt echt, ik heb het vandaag ervaren in Het Vinne.
25 februari 2026, temperatuur record met 20 graden. Zuid-Oosten wind en blauwe lucht, dat betekent 1 ding, Kraanvogeldag.
De kraanvogelradar zag dan ook zwart van de meldingen. Dus zo moeilijk moet het toch niet zij om die vogels op de foto en video te krijgen, er zijn er tienduizenden onderweg naar het noorden. Ik had de kraanvogels tot nu toe nog geen prioriteit gegeven, maar dit jaar wel, dringend tijd om hun wat aandacht te geven.
Maar manifesteren is iets raar, je krijgt wat je wil maar alleen als het niet echt nodig is, als je het niet echt meer nodig hebt. Van een paradox gesproken.
Vandaag zat de lucht vol met die paradoxale tekens. En die tekens die zeggen je net wat je moet doen, loslaten. Ik zat dus al een uur of 4 op een bankje en niks, maar helemaal niks. Misschien wist ik niet naar wat ik moest kijken. Maar een grote groep vogels daar kun je toch niet naast kijken.
Wat kreeg ik dan wel, wel alle dingen die ik voorheen wou maar nu niet nodig had.
Zo vloog er vliegtuig door de maan, was er een buizerd die een sliert behoefte uit de lucht liet vallen en kwamen er ooievaars overvliegen. Zomaar gratis, allemaal zaken die ik de voorbije jaren nastreefde. Onthoud dat woord, nastreven. Maar niet vandaag.
De Vedanta zegt dat manifestatie werkt wanneer je stopt met najagen, nastreven. Wanneer je de illusie van gemis loslaat en zodoende niks meer nodig hebt want je hebt al alles.
De Wet van de Paradox: Loslaten na 4 uur
Na 4 uur op dat bankje begint nen mens van alles te denken. Dus ook deze les, en dus ging ik loslaten. I was het ook wat beu en er zijn nog andere dagen dus niks verloren dacht ik.
Ik leg me dus op mijn rug op het bankje en kijk recht naar boven in het niks….. nog geen 30 seconden later vliegen er 100 kraanvogels boven me….
Dus manifesteren werkt echt, ge moet niet willen wat ge wilt en ge moet echt geloven dat ge het wilt of … niet wilt… ingewi(kke)ld, maar het werkt, echt.
Dus…, ik moet geen geld, ik moet geen job, ik moet geen lief, ik laat los…. En nu 30 seconden wachten… en ah ja naar boven kijken, op mijne rug, met mijne kop naar het zuiden en… 🙂
2026 Begint met een paar Knallers
Een vliegende start in Het Vinne: van roerdomp tot zwarte ibis
2026 kon voor mij niet beter beginnen. Na Het Vinne in Zoutleeuw enkele maanden links te hebben laten liggen, was het eindelijk tijd om mijn materiaal te pakken en weer de natuur in te trekken.
Ik deed mijn vertrouwde ronde en zette me op het brugje naar de spottershut om wat te filmen. Op twee dagen tijd gebeurde daar tot twee keer toe exact hetzelfde: plots vloog er een bijzondere vogel vlak voor mijn neus op.
Onverwachte ontmoeting met de roerdomp
De eerste verrassing was een roerdomp. Hij landde nogal onhandig in een jong boompje in het kreupelhout. Eerlijk gezegd wist ik eerst niet goed wat ik zag. We stonden daar een tijdje naar elkaar te staren; het leek wel of we allebei even de tijd nodig hadden om te begrijpen wat er aan de hand was. Een even bizar als grappig moment!
De zeldzame zwarte ibis
De tweede dag was het weer prijs. Een zwarte ibis zat blijkbaar achter het riet wat te zonnen en vloog plots op. In een reflex dacht ik eerst aan een aalscholver, maar de vlucht en het geluid waren totaal anders. Een ervaren vogelspotter die ook aanwezig was, bevestigde mijn vermoeden: het was een zwarte ibis. Blijkbaar een erg zeldzame gast in onze regio. Gelukkig was ik voorbereid: de 800mm met 2x converter kwam hier perfect van pas.
De vaste waarden van Het Vinne
Naast deze twee toppers lieten ook de vaste bewoners zich zien. Ik kreeg onder andere een prachtige, bleke buizerd voor de lens (ik zal hem maar “bleek” noemen om het woord wit te vermijden 😉). Zelfs een helikopter die laag overvloog mocht op de foto; de bemanning daar boven had het duidelijk naar hun zin.
Oog in oog met een vroege ontwaker
Oog in oog met een vroege ontwaker
Tijdens een middagje “stake-out” in Het Vinne was ik volledig gefocust op wat er voor mijn lens gebeurde. Maar de natuur laat zich niet regisseren. Plots hoorde ik achter mij geritsel in het dorre gras en de oude bladeren.
Eerst zag ik niets; de camouflagekleuren van de indringer waren nagenoeg perfect. Maar na even goed turen, zag ik waarempel een kleine pad zitten die me doodleuk zat aan te kijken.
Het kereltje was duidelijk net uit zijn winterbed gekropen. Zijn ritme was nog wat aan de trage kant: tien seconden kruipen, gevolgd door tien minuten roerloos stilzitten om op te warmen in het eerste, deugddoende lentezonnetje. Voor mij als filmer was dat natuurlijk een geschenk uit de hemel. Geen snelle actie waar ik achteraan moest rennen, maar een geduldige figurant die alle tijd nam voor zijn debuut op beeld.
Bekijk de video van deze vroege gast hieronder:
Hammer Time! De grote bonte specht op vrijersvoeten
Hammer Time! De grote bonte specht op vrijersvoeten
Wie wel eens in Het Vinne gaat wandelen, kent het geluid wel: het getrommel dat tussen de bomen galmt. Maar hem ook effectief te strikken krijgen voor de lens? Dat is een ander paar mouwen.
Deze kleine krachtpatser liet zich luidkeels horen, maar bleef lange tijd vakkundig verborgen achter de wirwar van takken en bomen. Het was een kwestie van heel goed luisteren en nog beter kijken. Na een tijdje geduldig speuren, had ik hem plots in het vizier. Dan gaat het snel: statief uitplooien, camera erop, microfoon in de aanslag en filmen maar, in de hoop dat hij niet meteen weer het hazenpad kiest.
Liefde gaat door de maag In de video zie je prachtig hoe de specht te werk gaat. Eerst hamert hij de schors van een oude, dode tak los — op zoek naar de insecten en larven die eronder verscholen zitten. Maar het is hem om meer te doen dan enkel een snack.
Tussendoor begint hij driftig te trommelen om een vrouwtje te lokken. Het is fascinerend om te zien hoe hij tijdens het hameren voortdurend rondkijkt, in de hoop een toffe metgezel te zien verschijnen. Een echte “patsers” die er alles aan doet om indruk te maken!
Bekijk het spektakel hieronder.
Tjiftjaf, tjiftjaf! De lente galmt door Het Vinne
Tjiftjaf, tjiftjaf! De lente galmt door Het Vinne
Wie in maart door Het Vinne wandelt, kan er niet omheen. Vanuit elke boom klinkt het vertrouwde en luide: “Tjiftjaf, tjiftjaf, tjiftjaf!” Het is een van de eerste echte tekenen dat de lente in het land is, maar laat je niet misleiden door zijn kleine gestalte: deze vogeltjes zijn echte patsers die vol overgave hun territorium opeisen.
Snel zijn is de boodschap Een tjiftjaf filmen is eerlijk gezegd nog een grotere uitdaging dan die specht van laatst. Dit vogeltje is niet alleen piepklein, het is ook nog eens hyperactief. Het zit amper een seconde stil. Het is een kwestie van heel goed opletten, anticiperen en vooral: razendsnel zijn met de camera. Voor je het weet, is hij alweer naar de volgende tak gesprongen.
Open en bloot Gelukkig is er in maart één groot voordeel: de bomen zijn nog kaal. Waar de tjiftjaf zich later op het jaar vlot verstopt in een dichte groene massa, zit hij nu vaak nog ‘open en bloot’ op een tak te zingen. Dat gaf mij net genoeg tijd om hem met de lange lens vast te leggen terwijl hij uit volle borst zijn gebied markeerde.
Bekijk en beluister de tjiftjaf hieronder.
Lenteperikelen in Het Vinne: Van Monstergroepen tot Winterjeuk
Baltsen, Flanxen en schoonmaken
De temperaturen stijgen in Het Vinne en dat merk je aan alles. De natuur ontwaakt uit haar winterslaap en plots is het overal “baltstijd”. Het is het seizoen van de grote verleiders: laten zien hoe goed je bent, je partner versieren en dan je ding doen… om de rest van het jaar gewoon weer lekker jezelf te kunnen zijn. Bij de vogels wordt dat gelukkig zonder vragen geaccepteerd!
Video 1: De Baltsdans van de Futen
Niets zo mooi als twee futen die elkaar gevonden hebben. In deze video zie je hun gracieuze dans op het water. Een perfect synchroon schouwspel dat laat zien dat de romantiek in Zoutleeuw weer helemaal is opgebloeid.
Video 2: Een Falanx aan de horizon
Vandaag kregen we hoog bezoek: een falanx ooievaars (of zeg maar gerust een monstergroep, weer wat geleerd!) bezocht het luchtruim boven het meer. Het was indrukwekkend om te zien hoe ze gebruikmaakten van de thermiek. Steeds hoger en hoger draaiden ze in cirkels, om daarna gezamenlijk hun tocht voort te zetten. De trek is nu echt begonnen. Met de kraanvogelradar in de aanslag hoop ik de komende dagen ook die iconische vliegers nog te spotten!
Video 3: De grote schoonmaak
Een reiger in een boom? In Het Vinne kijken we nergens meer van op. Een kleine zilverreiger zat er zij aan zij met zijn grote neef te genieten van het zonnetje. De kleine was minutenlang bezig om letterlijk de winter uit zijn veren te krabben. Krabben, schuren en nog eens krabben… je zag aan die vogel dat het deugd deed!